Vanaf het eind van de 17e eeuw vestigden zich arme joden uit Oost Europa op de nieuw aangelegde eilanden van de stadsuitbreiding, zoals Uilenburg. Zij hebben er eeuwen gewoond en gewerkt. Zij bouwden er hun Uilenburger synagoge. Zij hadden een eigen taal en cultuur, een andere godsdienst met een andere kalender en eigen eetgewoonten. Ze werden getolereerd. Bepaalde beroepen mochten ze niet uitoefenen, ze mochten geen lid worden van de gilden en moesten hun eigen onderlinge hulp en steun organiseren. Men hield sjabbat en ging naar sjoel. Men trouwde op eigen wijze en hield van hun eigen religieuze hoogdagen.

Afbeelding: een plechtige bijeenkomst met Joodse notabelen voor de sjoel.